Getto rzeszowskie

Odpowiedź w trzech zdaniach
Getto rzeszowskie było częścią Rzeszowa, w której niemieckie władze okupacyjne zamknęły ludność żydowską. Istniało od stycznia 1942 do września 1943 roku. Większość jego mieszkańców wywieziono do obozów, a część zamordowano w lesie w Rudnej.
Utworzenie getta i deportacje w 1942 roku
Niemcy utworzyli getto w styczniu 1942 roku (według Wikipedii). Na jego czele stał komendant Kurt Schupke. W czerwcu mieszkało tam około 25 tys. Żydów.
W lipcu i sierpniu 1942 roku wyjechało ze stacji Rzeszów Staroniwa kilka transportów do obozu zagłady w Bełżcu. Wywieziono nimi ponad 20 tys. osób. Kolejne około 2 tys. zamordowano w lesie w Rudnej koło Głogowa.
Getto szczątkowe i likwidacja w 1943 roku
We wrześniu 1942 roku, po likwidacji getta, utworzono tak zwane getto szczątkowe. Podzielono je na dwie części:
- getto „A” dla Żydów pracujących,
- getto „B” dla pozostałych.
Getto szczątkowe zlikwidowano we wrześniu 1943 roku. Mieszkańców getta „A” wywieziono do obozu w Szebniach, a getta „B” do Auschwitz-Birkenau.
Około 200 osób zostawiono na miejscu, by uporządkowały teren dawnego getta i zebrały rzeczy po wywiezionych. Większość z nich trafiła później do obozu w Płaszowie.
Fot. General Government administration, Public domain, Wikimedia Commons